اولین میکروفون نواری در اوایل دهه 1920 توسط فیزیکدانان آلمانی دکتر والتر اچ. شاتکی و دکتر اروین گرلاخ اختراع شد. آنها همچنین مدار را معکوس کردند تا اولین بلندگوی نواری را اختراع کنند.
در اوایل دهه 1920، دکتر هری اف. اولسون از RCA شروع به توسعه میکروفون های نواری کرد. در سال 1931، RCA اولین میکروفون نواری تجاری خود را تولید کرد: RCA PB-31. این یک پیشرفت بزرگ در فناوری صوتی در آن زمان بود، با پاسخ فرکانسی و وفاداری صدا به طور قابل توجهی برتر از میکروفون های خازنی، معیار جدیدی را ایجاد کرد و صنعت ضبط و پخش را متحول کرد.
چند ماه بعد، در سال 1932، جانشین PB-31، 44A، به فضا پرتاب شد که به موفقیت بزرگی دست یافت و مورد تحسین قرار گرفت. مدل های بعدی نیز معرفی شدند.
این میکروفون های نواری را اغلب می توان در عکس ها یا فیلم های سخنرانی های مهم رادیویی از دهه 1930 تا 1950 مشاهده کرد.
